تبلیغات
دوست دختر - چگونه با دختر دوست شویم

چگونه با دختر دوست شویم

نوشته شده در تاریخ : جمعه 20 خرداد 1390   05:53 ب.ظ

تابو آلوده شدن دامن واژه های معصومی مثل «کردن»، «دادن»، «نمودن»، «شدن» و «گذاشتن» در ادبیات محاوره ای، زنگ خطری است معنادار برای زبان فارسی و فرهنگ ایرانی ما، که شنیده نمی شود. دیالوگ بعدالتحریر: - " اون وقت این زنگ خطرش کجاست؟! " -"سرخودشه! نمیشنوی؟ این که این افعال پر کاربرد توی معاشرت ها چقدر سوتفاهم جنسی به وجود میاره چند نفر از به کاربردن این کلمات و خنده ی زیرزیرکی اطرافیان از خجالت سرخ شده اند؟ چه لزومی داره مدام ذهن ما دایورت بشه روی ناجورترین رفتارهای جنسی؟ زنای ذهنی همون نزدیک شدن به زناست که خدا در قرآن درباره اش هشدار داده و این انحراف لغات بهش دامن میزنه البته زنگ خطر فقط درباره وجودشون هشدار نمیده بیشتر علت به وجود اومدنشون مهمه فرهنگی که با محدودیت و سانسور و تابوهای ساختگی و افسردگی رشد بکنه چنین صدماتی هم بهش میخوره خونه ای که توالتش مخفی باشه و حرف زدن دربارش ممنوع، طبیعیه که آلودگی تو همه جای خونه پخش میشه " تیغ رها میگفت دیگه فکرشم نمیکنم. میگفت بهم گفته تا آخر سربازیم که سهله. میگفت اونم حس من عشق من، منم حس اون عشق اون. میگفت حتی فانوسقه و سرنیزه ی هم-یگانیم رو هم بسته بودم. میگفت تو اون سوز غم و سرما، فقط دلواپسیِ غم باد گرفتن مادرم نذاشت تیغ رو بسُرونم. میگفت بعد از نامزدیش خونشون که میریم قایم میشه که باهام چشم تو چشم نشه. میگفت از خجالتشه. میگفت. میشنیدم. فقط میشنیدم. پ.ن: یاد این شعر خانم بهبهانی میفتم که : نبسته ام به کس دل نبسته کس به من دل / چو تخته پاره بر مـوج رهـا رهـا رهـا مـن شاید ازش برداشت آسودگی خاطر و خوش به حالی بشود ولی در عمقش غم بی بهره گی و دست خالی بودنه که توی دل آدم ته نشین میشه. منبع


نوشته شده توسط:میلاد بد